Aforoz,
(Rumca aforizo, İng. excommunication Alm. Exkommunikation, Fr.excommunication).
Hristiyanlıkta kilise tarafından verilen cemaatten kovma cezasıdır. Hırstiyanlık ve yahudilikte dine karşı suç işleyen kimselere yetkili dini şahsiyetler veya meclisler tarafından verilen, dinden ve topluluklarından atma cezasıdır. Yani Hristiyanlık dininde kilise tarafından verilen ağır bir cezadır. Afaroz edilen kişi toplum dışına atılır, onunla hiç kimse ilgilenmez. Kısacası Afaroz bir Hristiyanın dince lanetlenmesidir.
Aforoz’ un İncil’ e ilişkin ilk kullanımı anathema ile açıklanmıştır. Aforoz cezasını ancak papalar, yahut piskoposlar veya ruhani meclisler verebilirdi. Son kilise kanununda aforozu gerektiren suçlardan bazıları şu şekilde tesbit edilmiştir. Hıristiyanlıktan dönmek, başka bir mezhebe girmek, papaya saldırıda bulunmak, kutsal kabul edilen eşyayı korumayıp uygun olmayan yerlere atmak yahut bulunması gereken yerden başka bir yere nakletmek veya gizlemek, günah çıkaran kimsenin doğrudan doğruya dini nitelikteki sırrı ifşa etmesi, çocuk düşürme suçuna yardımcı olmak.
Ortodoks ve ermeni kiliselerinde de aforoz cezası vardır. Protestanlıkta ve katoliklerdeki kadar ağır olmasa da, dini bir disiplin vasıtası olarak kalvinci kiliselerde mevcuttur. Hıristiyanlıkta aforoz, büyük ve küçük olmak üzere iki türlüdür. Büyük aforoz, bu cezaya uğrayanlar, cemaatten hiç kimseyle temas kuramaz, ayinlere katılamaz ve hıristiyan mezarlığına gömülemez. Küçük aforoz, yalnız kendi aile fertleriyle temas kurabilir ve bazı ayinlere katılabilir.
Musevilikte en büyük dini kınama Herem‘ dır. Bir Kimsenin Yahudi toplumundan tamamen bir soyutlanmasıdır. Hıristiyan literatüründeki aforoz İslam’da yer almamıştır. İslamda en yakın kavram olan tekfir, bir kimsenin ya da bir grubun kâfir ya da inançsız olduğunu deklare eden bir bildiridir.
İlk yorum yapan olun