Abası,
Abası, Albız, Albis, Almış, Albastı, Alkarısı.
Yakut mitolojisinde, kötülükleri simgelediklerine inanılan ve korunmak için kendilerine kurbanlar sunulan, kötü ruhlara verilen ad. Eski Türklerde, Orta ve Batı Türklerinde Albastı, Alkarısı; Osmanlı metinlerinde Albız; Uranha, Tuba Türklerinde Albis; Altay Türklerinde Almış ismi olarak hep kötü ruhları adlandırmıştır.
Yakut Türkleri kendileri için Saha adını kullanmaktadır. Rusya Federasyonu içinde Yakutistan’ da yaşayan Türk halkı, Sahalar(yakutça), Yakutlar’ dır. Bu halkın ilk başlarda dini Asya’ da olduğu gibi şamanizmdi. Ancak zamanla değişerek Hıristiyanlık olmuştur. 18. yüzyılın sonunda Yakutların yarısı Hıristiyanlaştırıldı. Kiliseler açıldı, Yakut dilinde ibadetler başladı. Ancak Hıristiyanlaşan Yakutlar Şamanlık’ taki dini gelenek ve ibadetlerinden vazgeçmediler.
Yakutlar’ın, Hun Türkleri’nin bir kolu olan Kurıkanlar’dan (Güligan) veya Sakalar’dan geldiği yolunda görüşler vardır. Rusya Federasyonunun en geniş Slav kökenli olmayan ve yüz ölçümü 3.103.000 km² olan Yakutistan’ da altın, elmas, kurşun, kömür gibi madenler önemli kaynaklarıdır. Ülkede çok sayıda göl ve nehir bulunmaktadır. Irmakların en uzunu 4.700 km.lik Lena’ dır. Yakutlar, ren geyiği yetiştiriciliği, avcılık, balıkçılık ve Lena Vadisi’ nde yapılan tarımla geçinirler. Bu günkü Yakut Özerk Cumhuriyeti 1922’de kurulmuştur.
Sahalarda (Yakutlarda) ruhların en büyüğü en görkemlisi Aan Alahçın Hatun. Bu ruh iyi kalpli ve insanlara, hayvanlara yardım eder ve doğanın iyi olması için çalışır. Kayın ağaçlarında oturan bu ruh, düz yeşil alanlarda küçük kasırga olup gezer. Ot, ağaç ve bitkilerin ruhlarını temsil eden, Ereke, Cereke, Kırbadahın ve kırgıttar adlı ruhların, Aan Alahçın Hatun’ un çocukları olduğu rivayet edilir.
İlk yorum yapan olun