Semafor,
Eski işaret dilidir.
Eski işaret dilidir.
Semafor Bayrak, el-kol hareketleri veya ışıkla yapılan işaret haberleşmesi. Tarihte bazı devletlerin kısa mesafeler arasında, bez ve meşale sallayarak haberleştikleri bilinmektedir. Romalılar ise daha önce kullanılan şekli devam ettirmekle birlikte, işaretleri göndermek için yüksek kuleler de kullandılar. 1600’lerde teleskopun keşfi, işaretleşilen yerler arası mesafenin oldukça artmasına imkan tanıdı. Robert Hook, 17. yüzyılın sonlarında teleskop kullanarak, haberleşmeye yarayan basit bir sistem kurmayı planladıysa da bunu ancak bir asır sonra, 1794’te ClaudeChappe gerçekleştirebildi.
Chappe’ın semaforu, Paris ve Lille arasında, 230 km’lik bir mesafede doğru olarak uzun fasılalarla, dizilmiş kuleler vasıtasıyla çalışıyordu. Bu tür semafor haberleşmesi, haberleşme sahasında ilk ciddi hızlanmadır. İngiliz demiryollarında çalışan Hutton Greyary ise semoforda son değişikliği yapan kişi oldu.
Hareket ettirilebilir mekanik kollar, çubuklar ve tren yollarında kullanılan işaret vericiler, modern tür semafor uygulamasıdır. Gemiler veya gemilerle kara arasındaki semafor haberleşmesi iki elinde yarısı kırmızı, yarısı sarı birer bayrak tutan ve bunları Semafor Alfabesi’ne göre sallayan bir denizci tarafından yapılır. Bayrakların her hareketi, alfabenin bir harfine, bir numaraya veya dikkat belirten bir işarete karşılıktır.
Günümüzde telsiz, bu haberleşme türünün ehemmiyetini kaybettirmekle beraber, telsizin arızalanması veya herhangi başka bir sebeple kullanılmaması halinde semafor hala başvurulacak tek çaredir.
İlk yorum yapan olun