Kam,
Şaman,
Şaman ya da Kam ruhlarla insanlar arasında iletişim kuracağına inanılan kişidir.
Uygurlar’ da Kam, din adamı, anlamında daeğil, büyücü, sihirbaz anlamında kullanıldığı bilinmektedir.
Türk budunlarınca samanlara verilen âd.
Esrime yeteneğindeki kimselerin (şamanların) cinlerle ve tinlerle ilişkiler kurarak onların üstün yetenek, beceri ve güçlerini elde etmeleri; bunları toplum ve birey adına kullanmaları; bu iş için yapılan dinsel, büyüsel işlemlerin ve törenlerin tümü.
Şamancılık (İng. shamanism),
Bir şamanın soyundan gelir. Eski bir Şamanın eğitiminde yetişir ve bir sınavdan geçtikten sonra şamanlık yetkisi alıp dinsel tören, bayram şöleni, kurban töreni, dua okuma v. b. görevlere başlar. Şaman bu görevler sırasında ; her parçası, üzerine takılan her maddesi, her şekli ayrı bir varlığın sembolü olan özel giysiler, külahlar giyer, maske takar ve yine özel bir şekilde hazırlanmış davulunu ya da tefini çalar. Kendinden geçinceye, başka bir deyişle, tanrılarla ve ruhlarla temas sağlayıncaya kadar zıplar, sıçrar, sesler, hayvan sesleri çıkarır, söylenir, yalvarır, yerlerde sürünür, bazen de bayılarak düşer.
Şamanın okuduğu hayır dualarına alkış denir, şamandan alkış alan bir kimse dileklerinin yerine geleceğine inanır.
Şamanizm, insanlığın belki de en eski dinlerinden biridir. Temel olarak sihir ve büyüye dayanır. Her hangi bir kurucusu veya kutsal kitabı olmadığı gibi ortaya çıkış tarihi de belli değildir. Şamanizm ‘ in köken olarak anaerkil dönemde ortaya çıktığı tahmin edilmektedir.. Yakutlarda erkek Şamanlar özel cübbeleri bulunmadığı zamanlarda kadın entarisi giyerek ayin yaparlar. Şamanların çoğunun saçlarını uzatma nedenlerinden biri de budur.
İlk yorum yapan olun