Jan Garbarek 1970’li yıllarda piyanist Keith Jarrett, bas çaları Palle Danielsson ve baterist Jon Christensen ile Avrupa Quartet ‘i ismiyle sahneya çıkmıştır. Daha sonraları, sahnede giderek daha fazla, solo olarak görünmeye başladı. 1993 yılında yayınladığı Officium albümünde saksafonu ile 5. ses olarak Hilliard Ensemble’ye eşlik etmiştir.
Garbarek’in parçalarına etki eden en önemli unsur onun; klasik amerikan caz büyüklerinin yanında kendisine, özgün ve farklı sound sağlayan , geleneksel norveç folklorunu kullanmasıdır. Gençliğinde müzikal anlamda örnek aldığı kişi John Coltrane’ dir. Hemen hemen tüm albümleri, müzik yapımcısı Manfred Eicher ile sıkı sanatsal çalışmalar sonucu kaydedilmiştir. Müziğinin kökeninde Norveç halk şarkıları vardır. Ayrıca Hindistan, Pakistan, Tunus, Brezilya, Endonezya, Portekiz gibi ülkelerin halk müziğini de kendi müziği içerisine katmıştır. Garbarek’i caz tarihinin farklı bir noktasına yerleştiren şey de işte bu kültürlerden etkilenmiş olması ve üfleyişindeki sadelik ve yalınlıktır.
1981 – Eventyr
1982 – Paths, Prints
1983 – Wayfarer
1984 – It’s OK To Listen To The Gray Voice
1987 – Jan Garbarek/Gary Peacock – Guamba
1988 – Legend of the Seven Dreams
1989 – Jan Garbarek/Agnes Buen Garnås – Rosensfole
1990 – I Took Up The Runes
1990 – Luminessence
1991 – Jan Garbarek/Miroslav Vitous/Peter Erskine – StAR
1991 – Jan Garbarek/Paul Giger/Pierre Favre – Alpstein
1992 – Jan Garbarek/Ustad Fateh Ali Khan – Ragas and Sagas
1993 – Miroslav Vitous/Jan Garbarek – Atmos
1993 – Twelve Moons
1993 – Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble – Officium
1994 – Jan Garbarek/Anouar Brahem/Shaukat Hussain – Madar
1996 – Visible World
1998 – Rites (Doppel-CD)
1999 – Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble – Mnemosyne (Doppel-CD)
2002 – Jan Garbarek/Kim Kashkashian – Monodia
2003 – Jan Garbarek/Miroslav Vitous – Universal Syncopations2004 – In Praise Of Dreams

