Bir atada varken birçok kuşaktan beri yitmiş olan bir ya da birçok niteliklerin yavruda aniden ortaya çıkması…

Atacılık. 

Bir kişide, atalarında bulunan işlevsel ve anatomik özelliklerin kuşaklar sonra yeniden ortaya çıkması.   

Tüm ataların tiplerinin başka bîr normal ai­lede “geri gelmek” suretiyle yeniden görünebi­leceği yolundaki asılsız inanç. Atavizm kavra­mı genetik araştırmalarından türemiştir. Mendel’ in kalıtım teorisine göre, büyükbabalara ya da daha uzak atalara ait bedensel ve zihin­sel karakteristikler, beklenmedik bir biçimde  torunlar arasında ortaya çıkabilmektedir. An­tropologlara göre ise atavizm, geçmişte yaşa­yan nesillerin usullerine dönmeyi ifade eder. Ancak bu dönüşün sınırları bilimsel usullerle tam olarak sınırlanamadığından çağdaş gene­tikçiler, atavizm yerine “geriye dönme” (rever-sion) terimini daha çok benimsemişlerdir.  Bazı yazarlarca atalara tapınma (culte des ancetres-ancestorworship) ile karıştırılan ata­vizm, ataların yaşama tarzlarına dönmek anla­mındadır. Fakat bir neslin kendinden bir önce­ki yaşama şekillerine ve tarzlarına dönmesi atavizm kavramıyla ifade edilmez. Sözü edi­len bu yaşama tarzlarının bir kaç ara nesil bo­yunca uygulamadan kalkmış, unutulmuş olma­sı ve sonraki bir nesilde, bu tarzların çeşitli kaynak ve vasıtalarla öğrenilip uygulanması veya onlara dönülme arzusu şeklinde tezahür eder. Bu tarzların, o an içinde yaşanılan toplu­mun ve insanların anlayışları ve yaşama şekil­lerine değil istenen geçmiş neslin anlayış ve usullerine uygun olduğunu vurgulamak gere­kir.