Albert Camus (1913 – 1960),
Fransız bir yazar ve filozoftur.
1913‘de Cezayir‘de doğdu. Annesi hizmetçilik yapan bir Fransız, babası ise İspanyol’du. Babası Lucien, I. Dünya Savaşı‘nda piyade alayında görev yaparken hayatını kaybetti. Fakir bir ailenin çocuğu olarak zor bir çocukluk dönemi geçirdi. 1923 yılında liseyi bitirdikten sonra Cezayir Üniversitesi’nde eğitimine devam etti. 1935 yılında üniversiteye geri döndü ve 1936 yılında “Plotinus” konulu teziyle felsefe bölümünden mezun oldu. 1934 yılında Simone Hie ile evlendi. Karısı morfin bağımlısıydı ve karısının sadakatsizliği yüzünden evlilikleri son buldu.
1935’de “Théatre du Travail“i kurdu ancak 1939 yılında tiyatro kapandı. 1940 yılında bir piyanist ve matematikçi olan Francine Faure ile evlendi. Bu evliliğinden ikizleri oldu. Paris’in Alman ordusu tarafından işgaline ve Gabriel Péri‘nin idamına tanık oldu. Daha sonra Paris-Soir dergisinin ekibiyle Bordeaux‘a gitti. 1941‘de “Yabancı” ve “Sisifos Söyleni“ni yazdı. 1942 yılında Cezayir’in Oran şehrine gitti.
II. Dünya Savaşı yıllarında Fransız Direniş ekibine katıldı ve burada yeraltında “Combat” adlı bir gazete çıkardı.
1952’de Birleşmiş Milletler, General Franco diktatörlüğündeki İspanya’yı üye olarak kabul edince UNESCO‘dan ayrıldı. İdam cezasına karşı çalışmalar düzenledi. Pasifizmin en önemli savunucularından biriydi.
1954 yılında başlayan Cezayir Kurtuluş Savaşı‘nda Fransız hükümetini savundu. 1955 ve 1956 yıllarında “L’Express” dergisinde yazdı. 1957 yılında Nobel Edebiyat Ödülü‘nü kazandı. Ancak genel kanı bu ödülün “Düşüş” adlı kitabına değil yazdığı “Réflexions Sur la Guillotine” adlı makalesi için olduğu yönündedir. Rudyard Kipling‘den sonra bu ödülü almış en genç yazardır.
4 Ocak 1960‘da Sens yakınlarındaki “Le Grand Fossard” adlı bir yerde Facel Vega marka otomobili ile geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybetti. Araba kazası sonucu ölmenin en absürd ölüm olduğunu yazan Camus’un bu şekilde ölmesi oldukça ironiktir. Cebinden çıkan tren bileti ilk planının araba ile yolculuk olmadığını gösteriyordu. Aynı kazada arkadaşı ve yayımcısı olan Michel Gallimard da hayatını kaybetti.
Eserleri;
Yabancı (L’Étranger) (1942),
Veba (La Peste) (1947),
Düşüş (La Chute) (1956),
Mutlu Ölüm (La Mort heureuse),
İlk Adam (Le premier homme),
Sürgün ve Kralık (L’exil et le royaume-1957)
Caligula (1938`de yazıldı, 1945’de oynandı),
Ecinniler (Les Possédés-1959)
İlk yorum yapan olun