Bektaşi inançlarını dile getirdiği yergi dolu nefesleriyle tanınmış şairimiz. ..

Edip Harabi, (1853-1917)

İstanbul’da doğdu. Asıl adı Ahmet Edip’tir. Harabi mahlasından önce bazen, soyadını da mahlas olarak kullandı.
Küçük yaşlarda tasavvuf ve bu konudaki eserlerle ilgilendi. Zamanla kendi de şiir yazmaya başladı. Çok genç yaşında, Merdiven Köyü Bektaşi Tekkesi’ nde M. A. Hilmi Dede Baba’ ya ikrar verip tarikata girerek Bektaşi olan Harabi yaşamı boyunca bu ikrara sadık kalıp, şiir ve nefesleri ile Bektaşi edebiyatının en güçlü ustalarından biri oldu.

Tasavvufla tasavvuf üstadlarinin eserleri ile yakindan ilgilenmis, hece ve aruzla yazdigi veya irticalen söyledigi deyislerle koca bir divan meydana getirmiştir. Yunus’un sevgi ve birlik duygusuna, Nesimi’ nin sertliğine, Kaygusuz’ un hiciv ve istihzasına, Pir Sultan’ın cesaretine bu dünyadaki deyişlerde bol bol rastlamak mümkün. Harabi’nin, kendi şiirlerinden oluşturduğu 570 sayfalık bir divanı vardır. Hece ve aruz ölçülerinde değişik tasavvuf, sevgi gibi konularda şiirler yazan Harabi, hiciv dalında da oldukça başarılı eserler verdi.

Harabi ilk şiirlerini Saadet gazetesinde yayımladı. Bunların dışında, yayımlanmamış birçok şiiri de Bektaşi çevresinde yayılıp ve sevildi. Yine birçoğu bestelenerek tüm Türkiye’ye yayıldı.