Suat Derviş,Asıl adı Hatice Saadet Baraner, (d. 1903, İstanbul – ö. 23 Temmuz 1972, İstanbul)
Osmanlı aristokrasisinden gelen bir ailenin kızı, Osmanlı Devleti’nin son, Cumhuriyet’in ilk yıllarının en önemli kadın gazetecilerinden… Romanları birçok yabancı dile çevrilip beğenilen yazar, ünlü Fosforlu Cevriye’nin yaratıcısı, Nâzım Hikmet’in ilk aşkı, Türkiye Komünist Partisi Teşkilat Sekreteri Reşat Fuat Baraner’in eşi, kendi de parti içinde faal bir militan… Birkaç kere evlenmiş güzel ve ‘çapkın’ bir kadın…
Tıp profesörlerinden İsmail Derviş Bey’in kızı olan Suat Derviş, yazar Reşat Fuat Baraner ile bir dönem evli kaldı. Özel eğitim gördü. Bir süre Almanya’da Berlin Konservatuvarı ve Edebiyat Fakültesi’nde okudu. 1932’de Türkiye’ye döndükten sonra Son Posta, Vatan, Cumhuriyet, Gece Postası gibi gazetelerde röpotajları ve romanları yayınlandı. Reşat Fuat Baraner ile birlikte Türkiye’de toplumsal gerçekçi akımın ilk yayın organlarından sayılan “Yeni Edebiyat Dergisi’ni 15 Ekim 1940-15 Kasım 1941 arasında yayınladı. Bu dergide kısa öyküler, fıkra ve eleştiriler yazdı. 1944 tutuklamaları sırasında eşi Reşat Fuat Baraner’i sakladığı ve yasadışı Türkiye Komünist Partisi’ne katıldığı gerekçesiyle yargılandı, bir yıl hapse mahkûm oldu. Paris’e gitti. 1953-1963 yılları arasında Fransa’da kaldı. 1963’te Türkiye’ye döndükten sonra romanlarının yazımı ve yayınıyla uğraştı, Devrimci Kadınlar Birliği’nin kuruluşunda görev aldı. Edebiyata şiirle girdi. Gerçekçi ve toplumsal edebiyatın yerleşip gelişmesine öncülük eden yazarlardan biri olarak ünlendi.Eserleri;
Kara Kitap (1921), Ne Bir Ses Ne Bir Nefes (1923), Hiçbiri (1923), Ahmed Ferdi (1923), Behire’nin Talibleri (1923), Fatma’nın Günahı (1924), Ben mi (1924), Buhran Gecesi (1924), Gönül Gibi (1928), Emine (1931), Hiç (1939), Çılgın Gibi (1934), Fosforlu Cevriye (1968), Ankara Mahpusu (1968 ilk olarak 1957’de Paris’te Fransızca).
Kaynakça;
http://tr.wikipedia.org
İlk yorum yapan olun