Bedene egemen olma yoluyla ruhsal yaşama da egemen olunabileceğine inanan Hint çileciliği…

Fakirizim, (Fr. fakirisme).

Hint felsefesinde insan vücudu bütün kötülüklerin kaynağı sayıldığından, bedene eziyeti ruhun kurtuluşu ve mutluluğu için gerekli gören çilekeşlik.Bedene eziyeti ruhun kurtulması için gerekli gören Hint çileciliği,

Yoga, (Sanskrit, Pali) Sanskrit “yuj” kelimesinden türemiştir. “Kavuşma”, “biraraya gelme”, “birlik”, “karşılaşma” ve “yöntem” olarak çevrilebilir. Yoga uygulayan veya yoga felsefesini takip eden kişiye yogi ya da yogini adı verilir.

Bedene egemen olma yoluyla Tanrıyı bilme ve Tanrıya  ulaşma. Hint’ li düşünür Pantacali tarafından MÖ I.yy.da sistemleştirilen Yoga tüm gizemciliklerde olduğu gibi , yaşamaktan vazgeçip tanrıyı seyretmeyi amaçlayan idealist bir öğretidir. Aynı zamanda, bedene ve dolayısıyla ruha egemen olma  yöntemini de dile getirir. Bütün gizemciliklerde olduğu gibi maddi varlıktan sıyrılan bir kendinden geçiştir.    

Bir çeşit Çilecilik olan Yoga, Hinduizmin altı büyük öğretisinden biridir. Brahmanizm ile Budizmi geniş ölçüde etkilemiştir. İlkeleri Yoga-Sutra adlı kitapta açıkanmıştır. Kalp Atışlarını durduracak, soluğunu dakikalarca tutabilecek kadar bedenine egemen olmak için 8 ilke saptanmıştır. İlkin ahlaki yönden kendini tutmayı öğrenen bu skiz ilke sonunda Yogi (Yogin: Yoga yapan)’ı tam bir mistik ruhsal durum içinde kendinden tümüyle vazgeçip tanrılık güçle birleşmeye ulaştırır. Bu, bir  çeşit Nirvana (kendinden geçip yokoluş) durumudur. Yogi, gizemciliğin düşünsel olarak gerçekleştirdiğini bedensel olarak da gerçekleştirir. Bireysel varlığı yok edip içinde bulunduğunu varsaydığı tüm varlığa ulaşır. Duyu, düşünce, soluk alma, kalp işleyişi gibi fizik ve psişik bütün yetiler’iyle ilgisini keserek fenomenolojik anlamda dünyalılardan sıyrılıp tümvarlık olarak gerçekleşir. Fizik ve psişik yetilerini kullanarak mutlu olamayanların bunlardan vazgeçme yoluyla mutlu olma dileklerini dile getiren Yoga, Hint Çileciliği’ nin ve Fakirizm’ inin sistemleştirilmişidir.