Memelilerde protein metabolizmasının son ürünü olan ve idrarla dışarı atılan azotlu madde. ..

Üre,
(Yunanca Oyria, Alm. harnstoff, Fr. urée, İng. urea ).
Azotlu besinlerin vücutta yanmasıyla oluşan, erimiş bir durumda idrarla dışarı atılan azotlu madde. Üre, vücudumuz için son derece zararlıdır. Memelilerde ve diğer hayvanlarda amino asitlerin yıkımı ile oluşan boşaltım maddesi; idrarın esas organik maddesi. Yediğimiz ve içtiğimiz tüm besinlerle vücudumuza giren azotlu maddenin yanması ile üre meydana gelir. Üre, böbrekler tarafından idrar yoluyla atılır. Ancak böbreklerin işlevini yerine getirmemesi durumunda kanda birikir ve ciddi sağlık problemlerinin görülmesine neden olur. Nasıl ki atıklar çevreye zarar veriyorsa, üre de vücuttan uzaklaştırılmadığı taktirde bizim vücudumuza zarar vermektedir.

Organik bir bileşik. Karbonik asidin diamidi olan üre aynı zamanda karbamik asidin de amidi olduğundan karbamid adı ile de bilinir. Ürenin ilk defa 1773 yılında keşfedildiği bilinir. Ancak şüpheden uzak kesin sentezi 1828’de Wöhler tarafından başarılmıştır. Keşfinden bu yana 50’den fazla reaksiyonda üre bir ürün olarak elde edilmiştir.

En çok gübre ve hayvan yemi olarak kullanılan üreden ilaç ve plastik yapımında da faydalanılır. Üre asit ve tuzlarla bir takım katılma bileşikleri, bazı asitlerle de kondensasyon ürünleri veya üreidleri verir. Naftalinin türevleriyle verdiği bileşikleri terapide kullanılır. Boya üretiminde de kullanılan üre aynı zamanda bitkiler için bir besin kaynağıdır.

Üre, fizyolojik önemi bulunan bir bileşiktir. Memelilerin vücudunda protein maddelerinin yakılması sonucu meydana gelen amonyak, karaciğerde karbondioksitle üreye dönüşür. Kana geçen üre, idrarla dışarıya atılır. Üre ayrıca az miktarda ter, süt ve gözyaşında da bulunur. Yetişkin bir insan günde 25-30 gram üreyi idrarla atar. İnsan kanındaki üre miktarı normalde % 50 mg civarındadır. % 50 mg’ın üstü anormaldir. Fakat vücut yaşlandıkça, böbreklerin üreyi vücuttan atma kabiliyeti de her geçen yıl bir parça daha azalacaktır. 40 yaşından itibaren, her yıl böbreklerin süzme kabiliyeti % 1 oranında azalmaktadır. Bu yüzden 75-80 yaşındaki bir kişide kandaki üre miktarının % 65-75 mg bulunmasını normal olarak kabul etmek gerekir.
Kandaki üre miktarının beklenen normal değerin üzerinde olması haline üremi adı verilir.

Böbreğin kandan ayırdığı azotlu besinlerin vücutta yanmasıyla oluşan, erimiş bir durumda sidikle dışarı atılan azotlu madde artığı.

Kaynak: http://ure.nedir.com