Yangın yerine giden tulumbalara yol açmak için bağırmakla görevli tulumbacı …

Naracı,
Yangın yerine giden tulumbacıya yol verilmesi için bağırarak naralar atarlar. Bu esnada hangi tulumba ocağından olduklarını belli ederler. Aşağıda örneği verildiği gibi;

” Hayt! Karada aslan, denizde kaplan, yetmişiki buçuk millete duman attıran, yaman gelir, yaman gider. Kasımpaşa’nın yiğitleri bunlar! hayt! ” diye haykırırlar.

Osmanlı dönemi teşkilatı olan Tulumbacılar, bugünkü itfaiye teşkilatının çekirdeği, yangın çıkınca etrafa yayılmadan söndürmek ve mahsur kalanları kurtarmak için mücadele ederler. Türkiye de ilk itfaiyecilerin Osmanlı zamanında külhanbeylerinden oluşur. Teşkilatı bir reis büyük bir disiplinle  idare eder. Reis yardımcısı, fenerci, borucu, hortumcu, naracı, köşklü, tulumbacıdan oluşur. Mahallelerde bulundurulan yangın tulumbalarını (sandığı), yangın olan yerlere götüren ve orada yangının söndürülmesine yardım eden tulumbacı takımında fenerci, tulumba takımının ağası ve yol göstericisi olup yangına en önde gider.  

Şehrin yüksek yerlerine yapılan yangın kulelerindeki gözcüler tarafından yangınlar haber verilir.Başta reisleri, omuzlarında su tulumbaları ve yangın söndürme aletleriyle yangın yerine koşarak giderler. Köşklü denilen haberci nara atarak yangın haberini verir. Yangın yerine giden tulumbacıya yol verilmesi için bağırmakla görevlendirilen tulumbacıya Naracı denir.Tulumbacılar yangına mani söyleyerek giderler.

Daha çok ahşap evlerin yangınlardan korunabilmesi için 1718 yılında yeniçeri ocağı içinde kurulmuş. 1827 yılında yarı askerî bir itfaiye teşkilâtı kuruldu. 1869 yılında belediye dâire ve merkezlerine, mahallelere tulumbalar verilerek semt tulumbacı ocakları kuruldu. Macar Kont Secini’ye askeri itfaiye teşkilâtı kurduruldu (1874). 1923’ten sonra itfaiye teşkilâtı belediyelere devredildi.  1855 yılında şehremaneti- belediyelerin kurulmasıyla tulumbacılık teşkilatı belediye kapsamında kurulmaya başlanmış. Eskiden en iyi tulumbacı ekibi olarak Kanlıca rivayet edilir.