Sakal, Yün, Peylek,
Okların üzerine kuğu, kerkenez, karabatak ve tavşancıl kuşlarının tüyleri yelek olarak yapıştırılmaktadır. Ok cinsine göre kartal, akbaba, karabatak ve karakuş tüyü kullanıldığı da olurdu. Eski risalelerden birinde, İran’ dan gelen “sühür” adlı bir kuşun tüylerinin de makbul sayıldığı belirtilmektedir.
Yelek okun dengesini ve havayı yarmadaki kolaylığını sağlamaktadır. Tımarlanmış ceylan derisi deyelek olarak kullanılabilir. Ebruş denilen ok cinsine balıkçıl kuşununtüyleri helezoni olarak sarılmaktadır. Tüylü oklar diğerlerine göre daha pahalı ve makbuldür.
Elde tüy olmadığı zamanlarda canfes veya ince patiskadan da yelek yapıldığı oluyordu. Bunun için bu malzeme akıcı kıvamdaki balık tutkalına batırılıyor, tutkal kuruduktan sonra üzerine sandalos yağı sürülüyordu. Bu da kuruyunca materyal yelek şeklinde kesiliyor ve ok gövdesine yapıştırılıyordu. Ancak bu tip yeleklerin dayanıksız olduğu bildirilmektedir. Ok gövdesinin çeşitli yerlerine ve muhtelif adette yelek konması denenmiş, sonunda okun arkasına konan üç parçalı yelekte karar kılınmıştır.
İlk yorum yapan olun